و چندى بعد چون در بستر بيمارى افتاد ، وى را جانشين خود قرار داد و سليمان را حاكم سلغر كرد . امّا سليمان بر خلاف نظر پدر به سيرجان رفت . بنابراين ، ابو على محمّد بن الياس يسع را به جنگ او فرستاد . يسع نيز طى نبردى سيرجان را گرفت . ابو على محمّد بن الياس در سال 357 ق درگذشت و يسع به حكومت كرمان رسيد . گروهى از اتباع عضد الدّوله ديلمى به وى پيوستند . يسع ابتدا با آنها به نيكى رفتار كرد ولى بعد آنها را كشت . از اين‌رو ، گروهى از يارانش به عضد الدّوله پيوستند و با حملهء معز الدّوله ديلمى به كرمان ، يسع به ناچار همراه خانوادهء خود به خوارزم گريخت و معزّ الدّوله كرمان را گرفت و او را از حكومت آن ناحيه معزول كرد . يسع ، سرانجام ، در سال 323 ق در همان‌جا درگذشت . نك : كامل ، ج 14 ، صص 298 - 299 ؛ تاريخ كرمان ( سالاريه ) ، صص 255 - 256 ؛ عقد العلى ، ص 68 . ص 39 چغرى بيگ پسر ميكائيل و برادر طغرل بيگ ( مؤسس سلسلهء سلجوقى ) و از امرا و مؤسسين دولت سلاجقه كه ابتدا از سوى سلطان مسعود غزنوى والى دهستان شد و لقب دهقان گرفت . ولى بعد از غلبهء سلاجقه بر خراسان ، امارت سرخس يافت . سلجوقيان با پيروزى در نبرد دندانقان ( 431 ق ) استقرار يافتند و او بر قسمت شرقى خراسان تا ماوراء النهر حكومت كرد ( 428 - 452 ق ) و ظاهرا در 455 ق درگذشت . نك : تاريخ حبيب السير ، ج 2 ، صص 480 - 485 ؛ راحة الصدور ، صص 93 ، 102 به بعد ؛ طبقات ناصرى ، ج 1 ، ص 52 - 249 . ص 39 حمد الله مستوفى قزوينى فرزند ابى بكر بن احمد ، از مورّخان و شاعران معروف عصر مغول كه در قزوين متولّد شد . پدرش مستوفى ايلخانان بود . در جوانى به خدمت ديوانى اشتغال داشت . ابتدا به خدمت خواجه رشيد الدّين فضل الله همدانى درآمد و به امر كتابت مشغول شد . در سال 711 ق ، حاكم و مستوفى ابهر ، زنجان و طارم گرديد . با قتل خواجه رشيد الدّين فضل الله ، در سلك ملازمان خواجه